بی ترانه

زیرسوسوی چراغ چشم توخاطرات مرده روخواب میکنم به خیال شعرچشمات دلموخاک میکنم

و به قول سهراب

(هیچ کس زاغچه ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت)

کسی نیست این جا که باور کند

تمام شب و غصه را سر کند

کسی نیست یک خانه از خاطره

برای دل یاس پیدا کند

اینجا هیچ کس بهار را باور نکرد

" شب را جدی نگرفت

"عشق را نفهمید و احساس را درک نکرد.......

شانه هایت تکیه گاه امن احساسم شکست

من شکست و تو شکست و

خاطرات خیس از رویا شکست

برف و باران غم و اندوه بر ما چیره شد

شب شد و این بار هم لیلا شکست

سایه بانی در غروبم حرف یک طو فان نبود

کشتی امن نگاهم در ته دریا نشست

من شکست و تو شکست و

خاطرات خیس از رویا شکست............

+ برگی از خاطرات در دوشنبه چهارم اردیبهشت 1385ساعت 14:42 از دست نوشته های لیلا |