تبليغاتX
*** تمام اميدم را در سبدي از گل و مهر بر در خانه ات نهاده بودم به نشانه دوستيمان وقتي از آنجا رد شدي و بي اعتنا گذشتي گلدان دوستيمان خود به خود افتاد و شکست گلهاي ياس روي ديوار خانه دوستيمان همه پژمرده شدند. تا چشم باز کردم، ديدم نه از آن کوچه خبري هست و نه از عشق... با خودم گفتم، راستي بين يک کوچه ي بن بست با عطر گلهاي ياس که بوي عشق ميدهد با يک دنياي پر از هياهوي بيگانگي يک قدم فاصله نيست و چقدر غم انگيز است فراموش کردن تمام اين دوستي .. *** ***** ***** بی ترانه
زیرسوسوی چراغ چشم توخاطرات مرده روخواب میکنم به خیال شعرچشمات دلموخاک میکنم

گوش کـــــن

میخواهم زیباترین ترانه ی تنهاییت را برایت زمزمه کنم

مــــــن تـــــو  و یک مشت خاطرات له شده

مــــن تــــو و یک دنیا تنهایی

مـــن و تـــــــو و هیچ چیز 

 انقدر از تو نوشتم که حالا جز دستی برای مرور خا طره هیچ چیز ندارم و جز سقفی برای تنهایی ام

ماوایی ندارم ..

دلم شکست و صدای فرو ریختن سقف خاطراتم را هیچ کس نشنید. 

حالا اگر گریه چشمانم را گرفت دیگر به یادت نیستم

 و اگر لبخند میزنم برای تو نیست 

                                                 باور کن "مدت هاست فراموشت کرده ام"

      

 

 

اسمان ببار

بگذار اینبار سر بر شانه های تو بگذارم و بر روی خاطراتم ببارم

وتو ای دریا مرا در خودت گم کن

میخواهم اینبار هیچ کس نتواند مرا بیابد

غرق شوم  

                  در خودم

                                  در خاطراتم

                                                   ودر خیالم

تا دیگر هیچ کس دلیلی برای گریه ام نخواهد

                                         شاید خود را فراموش کنم اززمین

                                         و نامم را پاک کنم از میان زمینیان

شاید ناقوس زندگی ام ر ا در ساعت  های التهاب تنهایی بنوازم

شاید تو را به یاد اورم و از خودم بگذرم

شاید خود را فراموش کنم

                                  شاید....................

       

 و تو چون من باور کن  

                       هر کس ارزش اینکه او را دوست داشته باشی را ندارد

 

+ برگی از خاطرات در  چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385ساعت 11:49  از دست نوشته های  لیلا  | 

 
******** *********** هر گونه کپی برداری از نوشته ها تنها با اجازه ی نویسنده ی ان مجاز می باشد ***