تبليغاتX
*** تمام اميدم را در سبدي از گل و مهر بر در خانه ات نهاده بودم به نشانه دوستيمان وقتي از آنجا رد شدي و بي اعتنا گذشتي گلدان دوستيمان خود به خود افتاد و شکست گلهاي ياس روي ديوار خانه دوستيمان همه پژمرده شدند. تا چشم باز کردم، ديدم نه از آن کوچه خبري هست و نه از عشق... با خودم گفتم، راستي بين يک کوچه ي بن بست با عطر گلهاي ياس که بوي عشق ميدهد با يک دنياي پر از هياهوي بيگانگي يک قدم فاصله نيست و چقدر غم انگيز است فراموش کردن تمام اين دوستي .. *** ***** ***** بی ترانه
زیرسوسوی چراغ چشم توخاطرات مرده روخواب میکنم به خیال شعرچشمات دلموخاک میکنم

من امشب بـــا غــــمم در قلب تــــو هر لحظه میــــمیرم

           تو مــــیدانی

                                   و مـــــیگویی

                                                     که اینــبار از نبودت خرده میگیرم

 مــــن امــــشب با غمـــم در قلــب تـــو هر لحظــه میمیرم

              تو میـــبینی

                                    و مــــیگویی

                                                   کـــه از بــــی صــــبری تقدیــــــر دلگیرم

      . مــــن امــــشب با غمـــم در قلــب تـــو هر لحظــه میمیرم. ...

           

+ برگی از خاطرات در  پنجشنبه سوم فروردین 1385ساعت 19:18  از دست نوشته های  لیلا  | 

 
******** *********** هر گونه کپی برداری از نوشته ها تنها با اجازه ی نویسنده ی ان مجاز می باشد ***