دلــــــــم گـــــم کـــــرده ره

                            تــــــاریـــکی مـــــطلق

نه می بینـــــم نگاهی منتظر

                            نـــــــه خنــــده ای بر لب

               شکسته بغض فریــــــادم

                                  نگـــــــــاهم خیـــــــــس از باران.

                  دلــــــــم ارام مـــــــــــیگویـــد :

                                           فرامــــوشش کنــــــم لیلا

                     نــــه او مـــــجنون لــــیلا بود

                                                        نه تـــــــو لیلی ان صـــحرا

                     همیشه سر نــــــوشت ایـــــن اســــــت

                                                        بـــــــمانی مـــــــــنتظر تنــــــها

                                                                           بـــــمانی مــــنتظر تنـــــــها………

سلام

کوله بار خستگی ام را بر دوش زمین میگذارم ....می ایم تا اینبار عاشقانه تر  بمانم .......

 پس در این راه همراهم باش.........تا دیگر. ان حس تنهایی را نداشته باشم............

احساسی که هر گاه به سراغم امد پناهی جز دستان سرد گریه نبود و سیاه کردن خاطرات دیروز

داشتم با بی انصافی تمام دیروزم را سیاه میکردم .......اما انگار  با تلنگر  سرنوشت به خود امدم

واین را مدیون دستانی هستم که   خطی برایم به یادگار نوشتند و خاطراتم را رنگ زدند.

پس زیباترین گل های بهاری را به دستان سبزتان هدیه میدهم و این بار ماندنم را

مدیون شما هستم و خاطرات دیروزم را از شما دارم ...............