تبليغاتX
*** تمام اميدم را در سبدي از گل و مهر بر در خانه ات نهاده بودم به نشانه دوستيمان وقتي از آنجا رد شدي و بي اعتنا گذشتي گلدان دوستيمان خود به خود افتاد و شکست گلهاي ياس روي ديوار خانه دوستيمان همه پژمرده شدند. تا چشم باز کردم، ديدم نه از آن کوچه خبري هست و نه از عشق... با خودم گفتم، راستي بين يک کوچه ي بن بست با عطر گلهاي ياس که بوي عشق ميدهد با يک دنياي پر از هياهوي بيگانگي يک قدم فاصله نيست و چقدر غم انگيز است فراموش کردن تمام اين دوستي .. *** ***** ***** بی ترانه
زیرسوسوی چراغ چشم توخاطرات مرده روخواب میکنم به خیال شعرچشمات دلموخاک میکنم

                             هرگاه دلم خواست برایت بنویسم واژه ها را گم کرده بودم

                          هرگاه خواستم به یادت ترانه بخوانم هیچ چیز را به یاد نیاوردم

                       و هر گاه خواستم به یاد تو زندگی کنم زندگی ام را در کنارم ندیدم

                                     انـــــــــــگار هــمه چـــیز را بـــا خــود بـرده ای؟؟؟

        

                                      

واژه را گم کرده ام در صحن چشمانت

دلـــــم را داده پیونـــدی

  نگــــاهم با گریبـــانم

چـــنان محــزون و ســـرخورده

مثـــال ابــــر میــــگریـــم

که گــــــــویی اخـــر دنـــیام

 و تــــــــــو دادی بر بادم

حرامــــــــــــت ان همه لبخند و شیدایی

حرامــــــــــت ان همه عشق و شکیبایی

حرامـــــــــــت لحظه ها ی سخت دلتنگی

حــــــــرامـــــــــــــت...........

 

+ برگی از خاطرات در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1384ساعت 14:5  از دست نوشته های  لیلا  | 

 
******** *********** هر گونه کپی برداری از نوشته ها تنها با اجازه ی نویسنده ی ان مجاز می باشد ***