و فکر کن که چه تنـــهاست

اگر که ماهی کوچـــــــک دچار ابـــی دریـای بیکران باشــــــــد

چه فکر نـــازک غمناکی

و غم تبســــــــــم پوشیده ی نگاه گیاه است

و غم اشاره ی محـوی به رد وحـــــدت اشیاست

خوشا بحـــــــال گیاهان که عـــــاشق نورند

و دست منـــبسط نور روی شانه ی ان هـــــاست

نه وصل ممــــکن نیست

همیشه فاصله ای هســــت

دچار بـــاید بود

و گرنه زمـــــــزمه ی حیاط میان دو حرف حرام خواهدشد

و عشق سفر به روشنی احتزاز خلوت اشیاست

و عــــــــشق...

صدای فاصله هاست

صدای فاصله هایی که غرق ابهامند

نـــــــه

صدای فاصـــــله هایی که مـــــثل نقره تمیزند

و با شنــــــیدن یک هیچ میشوند کدر

همیـــــــشه عـــــــــاشق تنــــــــهاست

ان زمـــــــان"

که مــــــن هیچ معنــــــــی برای اندیـــــــشیدن به یـــــاس ها نــــــمی بیـنم

ان زمــــان که دیگر" بــهانه ای جز سـیاه کـــردن کـــاغـــذهای ســـــفیدم نخـــــــواهم داشـــــــت.

و ان زمان" کـــه باور میــــکنم "تــــمام خاطــــراتم جزعــــــبور یــــک رویــا چیز دیـــــــگری نبــوده اســـت...

چـــــگونه میــتوان با دســـتانی نـوشت " که خود ســــالهاست برای نـــوشتــن "بـهانه ای نــــدارند؟؟؟

بــا چـشمانی گریــست که سالهاسـت "گریستن هیچ کـس را به خاطرمرگ گــل سر خی نــــدیده انـد؟؟؟

چـــگونه میتــوان در قامــوس بیگـــناهی از عشـــق ســــخن گـــــفت "

ان زمــــان که عشـــــق جز پــــاکی معنـــــــایی نــــدارد

و چــــگونه میتــــوان بــود

                                           ان زمـــــان کـــه دیــــگر بــــودن معــــنایی نـــدارد