تبليغاتX
*** تمام اميدم را در سبدي از گل و مهر بر در خانه ات نهاده بودم به نشانه دوستيمان وقتي از آنجا رد شدي و بي اعتنا گذشتي گلدان دوستيمان خود به خود افتاد و شکست گلهاي ياس روي ديوار خانه دوستيمان همه پژمرده شدند. تا چشم باز کردم، ديدم نه از آن کوچه خبري هست و نه از عشق... با خودم گفتم، راستي بين يک کوچه ي بن بست با عطر گلهاي ياس که بوي عشق ميدهد با يک دنياي پر از هياهوي بيگانگي يک قدم فاصله نيست و چقدر غم انگيز است فراموش کردن تمام اين دوستي .. *** ***** ***** بی ترانه
زیرسوسوی چراغ چشم توخاطرات مرده روخواب میکنم به خیال شعرچشمات دلموخاک میکنم

                                            كاش:


                                                  كاش مي شد باران محبت بر تك تك انسانها ببارد


                                         كاش مي شد به سقف آسمان ها شعري نوشت از شكوه مهرباني


                                           كاش مي شد سكوت غريبانه گنجشكان تنها را معني كرد


                                                                           وحرف كبوتر را فهميد


                                                     كاش مي شد احساس ابر را بر قطره هاي باران نوشت

 
                                                                     كاش همه همديگررا درك مي كردند

                                                                    مثل پروانه مثل شمع مثل گل ومثل تو

 

+ برگی از خاطرات در  دوشنبه سی ام آبان 1384ساعت 16:34  از دست نوشته های  لیلا  | 

 

نظر شما  در باره ی عشق  چیه؟؟؟؟؟؟؟

                        

                                              

+ برگی از خاطرات در  یکشنبه بیست و دوم آبان 1384ساعت 12:15  از دست نوشته های  لیلا  | 

 
******** *********** هر گونه کپی برداری از نوشته ها تنها با اجازه ی نویسنده ی ان مجاز می باشد ***