تبليغاتX
*** تمام اميدم را در سبدي از گل و مهر بر در خانه ات نهاده بودم به نشانه دوستيمان وقتي از آنجا رد شدي و بي اعتنا گذشتي گلدان دوستيمان خود به خود افتاد و شکست گلهاي ياس روي ديوار خانه دوستيمان همه پژمرده شدند. تا چشم باز کردم، ديدم نه از آن کوچه خبري هست و نه از عشق... با خودم گفتم، راستي بين يک کوچه ي بن بست با عطر گلهاي ياس که بوي عشق ميدهد با يک دنياي پر از هياهوي بيگانگي يک قدم فاصله نيست و چقدر غم انگيز است فراموش کردن تمام اين دوستي .. *** ***** ***** بی ترانه
زیرسوسوی چراغ چشم توخاطرات مرده روخواب میکنم به خیال شعرچشمات دلموخاک میکنم

می دونم که اگه بخوای می تونی با دستات منو مهمون ماه کنی و

 

                          هر چی ستاره است بهم هدیه بدی 

         

میدونم که می تونی از صدای پرنده ها واسم یه اواز عاشقانه بسازی

 

                  که هر وقت دلم واسط تنگه زمزمه کنم

 

       میدونم که میتونی  اما نمیدونم چرا واسه من نمی خوای

 

         به جون همه ی  پرنده های اسمون وهمون ستاره ها

 

     تا پاییز عمرم به انتظارت می شینم می دونم نمی ای

 

اما دلم همیشه ارزوت و داره لحظه ی اومدنت رو هزار بار تو رویا دیدم

 

                     هزار بار تو خیالم بهت التماس کردم بیا

 

پرنده ی کوچیک خیالم می گه امشب که اومد به خوابت قسمش بده به

 

 جون همون کسی که دوسش داشت شاید این بار گریه هات و ببینه و بیاد

 

   پس امشب با خیالت چشمام و می بندم بیشتر از این تو انتظارم نذار

 

+ برگی از خاطرات در  شنبه چهاردهم آبان 1384ساعت 15:17  از دست نوشته های  لیلا  | 

                                    کاش ان لخظه که تقدیم تو شد هستی من

                                             می نوشتم که مواظب باشید

                             جنس این جام بلور است پر از عشق وغرور است

                                               و مبادا که بازیچه شود

                                          چینی نازک تنهایی من میشکند

 

 

+ برگی از خاطرات در  پنجشنبه دوازدهم آبان 1384ساعت 15:57  از دست نوشته های  لیلا  | 

          

خواستم از او بنویسم

 

 اما دیدم او دیگر چیزی برایم نگذاشته .............

 

هستی ام را به باد داده و قلبم را گرفته و

 

      در ازای ان یک دنیا حسرت را به من بخشید

          

و حالا.........

 

 من تنها ترینم چون او را ندارم

 

و او خوشبخت ترین است

 

چون کلید قلبم را دارد

 

 

+ برگی از خاطرات در  چهارشنبه یازدهم آبان 1384ساعت 6:1  از دست نوشته های  لیلا  | 

  در میان من وتو فاصله هاست

گاه می اندیشم  می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری تو توانایی بخشش داری

دستهای تو توانایی ان را دارد که مرا زندگانی بخشد

و تو چون مصرع شعری زیبا سطر برجسته ای از زند گی من هستی

 

+ برگی از خاطرات در  سه شنبه دهم آبان 1384ساعت 16:4  از دست نوشته های  لیلا  | 

از صميم قلب دوستت دارم .... هرگز تو را فراموش نخواهم کرد حتي اگر مرا از ياد ببري و هرگز از تو رنجور

 

 نخواهم شد چرا که دوستت دارم ديوانه وار عاشقت شدم... چرا که مهرباني را در تو ديدم با چشمانت وجودم را

 

 دگرگون ساختي.. و اگر تو نبودي هرگز عاشق نمي شدم..... نه تو از عشق من دست مي کشي و نه قلب من از

 

عشقت روي گردان مي شود.. سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است... و اگر با مژگانت اشاره اي

 

کني.... فرسنگها...را خواهم پيمود.... چرا که شب عشق بسيار طولاني ست... و قلبم در آرزوي تو

 

 

+ برگی از خاطرات در  سه شنبه دهم آبان 1384ساعت 10:23  از دست نوشته های  لیلا  | 

 

                           عشق تو در وجود من هدیه ی  جاودانه است

 

                                   برای زنده بودن قشنگترین  بهانست

 

                               دوست داشتن تو مثل عطر خوش بهاره

 

                                    با تو نفس کشیدن پایان انتظاره

 

                    

 

+ برگی از خاطرات در  سه شنبه دهم آبان 1384ساعت 10:20  از دست نوشته های  لیلا  | 

+ برگی از خاطرات در  دوشنبه نهم آبان 1384ساعت 16:4  از دست نوشته های  لیلا  | 

 *فریاد نزن ای عاشق من صدایت را درون قلب خود میشنوم درد را در چهره ی عاشق تو با عمق جان مینگرم.***

 

"بی سبب نیست چنین فریادم بی گناه در دام عشق افتادم

چه درست و چه غلط  زندگی هم خودم هم تو رو بر باد دادم

                                              بی گناه در دام عشق افتادم.....

 

*اگر احساسم و می فهمیدی قلبت رو دو باره می بخشیدی

لحظه ی پایان این دیدار را روز اغازی دگر میدیدی......

 

"اگه بیهوده نمی تر سیدم عشق رو ان گونه که هست میدیدم

شاید این لحظه ی غمگین وداع قلبم رو دو باره می بخشیدم

                                        کاش از این عشق نمی ترسیدم ......

 

"بیشتر از همیشه دوستت دارم گر چه از عاشقی و عاشق شدن بیزارم

زیر اوار فرو ریخته ی عشق از دلم چیزی  نمونده که به تو بسپارم......

 

*تو که همدردی مرا یاری بده به من عاشق امیدواری بده

اگر عشق با ما سر یاری نداشت تو به من قول وفا داری بده......

 

 *" ما سزاواریم اگر گریانیم            این چنین خسته و سر گردانیم

    ما که دانسته به دام افتادیم             چرا از عاشقی رو گردانیم

   نه گناه کاریم نه بی تقصیریم         من و تو  بازیچه ی تقدیریم

   هردودربیراهه ی بیرحم عشق       با دل واحساس خود درگیریم*"

 

  

                       

+ برگی از خاطرات در  دوشنبه نهم آبان 1384ساعت 10:43  از دست نوشته های  لیلا  | 

آخرین تکه قلبم رابه پروانه ای دادم که 


رنگ پرهایش سوی دیدن را از من گرفت


به او دادم چون از تمامی چیزهای دورو برم پاک تر بود


حتی آبی تر از حوض آبی خانه تنهایی ام

 

 

+ برگی از خاطرات در  دوشنبه نهم آبان 1384ساعت 6:52  از دست نوشته های  لیلا  | 

          تو  روزی   با  غمی  سنگین  ز   شهرم   کوچ   خواهی    کرد

 

         و  من  هم  در  میان  خاطرات خویش  به  نرمی  گریه  خواهم   کرد

 

                                  و درعمق  افق  فریاد  خواهم  زد

 

                                     که ای عاشق ترین عاشق  

 

                               دمی  در  لحظه های  تنگ  احساست

 

                                      مرا  یک  دم  به  یاد  اور

 

                              که  من  هرگز  فراموشت   نخواهم  کرد

 

+ برگی از خاطرات در  دوشنبه نهم آبان 1384ساعت 5:42  از دست نوشته های  لیلا  | 

این متن زیبا توسط یکی از دوستان به من ایمیل  شده

شما هم اگه دوست دارید میتونید هر مطلبی رو به من بدید تا با نام خود شما در وبلاگ بذارم

وصيت می كنم وقتی كه مردم چشمهايم را نبنديد ،‌ همه بفهمند چشم انتظارت بودم

دستهايم را از تابوت بيرون بگذاريد تا مردم بفهمند چيزی با خودم نبرده ام و به آنچه خواسته ام نرسيده ام.

وقتی مردم  بر روی قلبم قالب يخی بگذاريد تا به جای تو اشك بريزد.

روی قبرم تكه يخ عظيمی قرار دهيد تا با اولين اشعه خورشيد آب شود تا همه بدانند وجودم مثل يخ آب شد.

بر روی قبرم چيزی ننويسيد تا هر چه زودتر از خاطره ها محو شوم ...

 

                                                                                                            پارادایس

+ برگی از خاطرات در  یکشنبه هشتم آبان 1384ساعت 11:4  از دست نوشته های  لیلا  | 

 یادگاری از یک دوست:

يك سلام پررنگ و چند نقطه چين ... به علامت جوابهايي كه هرگز ندادي و يك دقيقه سكوت! به احترام تمام لحظه هايي كه در انتظار پاسخ تو مردند. به فرض كه دلت نخواست! به فرض كه حوصله ات نيامد! به فرض كه لايقش نبودم! به فرض كه دوستم نداري!! نه خودم نه نامه هايم را!!! اين خودش قانع كننده ترين دليل دنياست. بي دليلي هم خودش كلي دليل است. لااقل مي گفتي: اين هم كه جوابي ننويسند جوابي ست!!
دريغ از همين حرف, چه مي شود كرد توئي و عزيزكرده اين دل رسواي سرگردان خودم, چه كارش كنم جواب هم ندهي بهانه ات را مي گيرد, بگذريم... حوالي همين روزهاي پژمرده نيامدنت انگار كسي از آسمان به من گفت شايد اين عزيزكرده دلت شعر به دل مخملي اش نمي نشيند! حق بعد از تو با اوست. اين بار ديگر شعر نمي نويسم, نامه هايي را برايت مي نويسم كه در تنهايي پاييزي ام براي خودم نوشتم و براي تو پاره كردم.

ممنون كه هميشه ناخواسته كمكم مي كني چه خودت, چه اسم قشنگت, چه نيامدنت و اين بار هم بي جوابيت كه كانون از هم پاشيده نامه هاي پاره پاره ام را به هم پيوند زد, تاريخ نمي زنم! هر وقت كه تو ممكن است حوصله مهربانيت بيشتر باشد.
حرف آخر اينكه ياس سفيدم, بي تقصير پروانه ات مي مانم و براي تو مي نويسم, تو عزيزي! نگو چه لحن غم انگيزي, راست مي گويم كه عزيزي, حتي اگر اينها را هم مثل بقيه فراموش كني و دور بريزي!
كسي كه هم بي تو ميميرد و هم براي تو!

   

+ برگی از خاطرات در  یکشنبه هشتم آبان 1384ساعت 6:39  از دست نوشته های  لیلا  | 

 
******** *********** هر گونه کپی برداری از نوشته ها تنها با اجازه ی نویسنده ی ان مجاز می باشد ***